kız arkadaşım ile uzun süre önce tedavülden kaldırdığımız gün. türklük ile hiçbir şekilde bağdaşmayan gün ile işimiz olmaz. yabancı adeti özentilerine kalsın.
arkadaş eskiden sevgilimiz yoktu bu tarih bize acı verirdi, şimdi evlendik barklandık "acaba ne hediye alsam nereye götürsem" derdi başladı, hayır sen elinden geldiğince birşeyler yaparsın hoop başkası daha güzel birşey yapar o duyulur sonra "sen niye yapamadın" der gibi bakışlar, laf sokmalar.
hakikaten "tipini sktiğimin tipsiz" tarihi, ya şubat 4 sene de bir 29 çekiyor ya, her sene 29 çeksin, 14 şubat 4 yılda bir artık gün olarak eklensin, ani 4 e bölünmeyen yıllarda 13 şubat tan direkt 15 şubat a atlasın, 14 şubat 4 e bölünen yıllarda olsun, en azından bu tipsiz gün 4 yılda bir gelir, biz de 4 sene nefes alırız ya...
sevgilisiz geçireceğimiz bilmem kaçıncı yıl dönümü. olsun bizde kahvede arkadaşlar ile pişpirik oynarık. zaten bugünün tek amacı hatunu yatağa atmak değil mi? evet bazen biraz tuzlu oluyor ama asıl amaç sadece bu.
edit= sanırım neden sap gibi kaldığımı yazdığımı okuyunca anladım. yatağa atmak ne amk.
Hayatimin en ama en yalniz gunu olacak. Mesele sevgili falan degil. istanbula donucem ve kuzenim sonraki gun gelecek. Ve ben tek basima butun gun omg cok korkunc simdiden uzuldum.
sevgililer günü diye bilinen gün. kapitalizm geyiğine girmeyeceğim.
-kişisel bilgi: 20 senedir hiçbir 14 şubatta sevgilim olmadığı için kapitalizme paramızı yedirmeyelim, herkes o gün hediye alıyor ben farklılık isterim gibi geyiklere pabuç bırakmıyorum efendim. saplığım adeta içimde bir benlik kazandığı için bu günü gereksiz abartılmış buluyorum. evet. -
saygılar.
doğum günümden tam bir ay önceki gündür. en sevdiğimdir. iki ay peş peşe hediyeyi kim istemez ki? gavur tuzağıdır o ayrı ama herkes kimsenin hayatına karışamaz tamam mı? misal ben bu şekil giyinirim, o o şekil.
