1 Mayıs 1977 günü Taksim Meydanında yaşanan olaylar nedeniyle Taksim Meydanında kutlanmak istenen bayramdır. Kanlı pazar olarak anılan bayram günü şimdiki adı The Marmara olan intercontinental Otelin odasından açılan ateş ve sonrası da oluşan kargaşa nedeniyle bir çok insanın ölümüne neden olmuştur.
hayatta var olabilmek amacıyla yaşam mücadelesi içinde çocukları için binbir zorlukla çalışan, yüz yüze karşılaştığımızda neler yaşadıklarını bilmediğimiz alın teri döken gerçek emekçilerin bayramı.
ekmeğini işçi olmayanların yediği gün.
insanların bir araya gelmesinin yasak olduğu gün itibariyle her zaman görmeye alışık olduğumuz manzaraları göremeyeceğiz.
Çalışanız biz; emek harcayan, alından damlayan, yoğrulan yorulanız, kan kusan yine de susanız. Biz; elde nasır, umudu kısır, ağaya hasır, yarınları tırnakla kazır, her daim hazırız. Çıkarılan taş kömür; hebâ olan ömür, yok sayılan öteki öbür'üz biz. Sanayi çarkında sıkışan, yokluğa en çok yakışan, geçimin yakasına yapışanız biz. inşaatta kavrulan, tarlada savrulan, kapitalist kurşunla vurulanız! Biz; harama uzak helâle yakınız, yıl'mayıs', usan'mayıs', kan'mayıs''kandır'mayıs'.. Yaşasın 1 Mayıs; varolsun, kutlu olsun bayramımız.
Gerçek emek ve emekçilerin farkında olan, terörizme cici bir görüntü katmak için emekçinin ismini karalayan insanları da bunlardan ayırabilen herkesin işçi bayramı kutlu olsun.
Muhtemel ki, sokağa çıkma yasağı olmasaydı bugün öğle saatlerinde kimimiz sokaklarda bayramımızı kutlayacaktık, kimimiz tatil yapacaktı.
Ve olası 1 mayıs sahnesi şöyle gelişecekti;
yürürken yolda inşaat işçisi abileri görecektik, akşam vardiyasına gidecek fabrika işçilerini, eh itfaiye çalışanlarını, market görevlilerini.. saymakla bitmez. işçiler, emekçiler yine yeniden ekmeklerinin peşinde olacaktı sadece. bayram onlara güya.
ama evet kardeşim; sen poposu kuru arkadaşım. işte sırf bu yüzden önümüzdeki 1 mayıslarda çıkacaksın alanlara. sadece ekmeğinin peşinde olan işçiler adına biz de varız diyeceksin. onlar evlerine para götürmenin derdindeyken sen 1 mayısı tatil etmeyeceksin kendine. onların yapamadığı görevi sen devralacaksın, bir emekçi olarak. devralmıyor musun? 1 mayısta tatil yapmayı, mangalda et yellemeyi, denize gidip ayağını suya sokmayı, avm'de alışveriş yapmayı, starbucksta kahve içmeyi daha ulvi bir görev olarak görüyorsan onu da yapabilirsin nitekim. herkesin kendi kararı.
sen çocuk işçilerin varlığına, sen sigortasız çalışana, sen alınterinin karşılığının verilmemesine, işçi kazalarında hep haksız görülmeye razıysan. eh senin kararın kardeşim! otur.
elinden başka türlüsü geliyor mu? dışarıda bu günü "en sesli" şekilde kutlamak dışında? cevap? : yok. o zaman en iyi ihtimalle kamuoyu oluşturacaksın dışarıda seslenerek..
tüm işçi ve emekçilere selam olsun! istisnasız hep birlikte alanlarda olacağımız ve her koşulda adaletle karşılaşacağımız güzel günlere..
Güya işçinin, emekçinin, üretenin bayramıdır.
Sorunları ayyuka çıkmış kitlenin bayram kutlamaya mecali mi kalmıştır?
iliği, kemiği kurumuştur garibanın.
Yarın, konuşmalar, canım işçi cicim işçi nidaları, pohpohlamalar, güzellemeler, gaz vermeler ve gün bitecek.
Ne onlar erecek muratlarına ne de biz çıkacağız kerevetine!
Neyse adettendir, kutlayalım o zaman.
Haklarını sonuna kadar alabilen, güvenliği en yüksek seviyede korunan, iinsan olduğu hatırdan çıkmadan kutlayacağımız nice 1 mayıslar olsun, kutlu olsun!
Her yıl işçi bayramı olarak kutlanan gündür. Ülkemizde ilk kez 1923 yılında kutlanmaya başlamış, 2009'da resmi tatil olarak ilan edilmiştir. Babası işci ve emekçi olan, beyinleri yıkanmış faşist zihniyetleri anlamsızca rahatsız eden gündür. Aynı zamanda terörist çevrelerce istismar edildiği de açıktır.
