Özlüyorum seni,
Yalansız bir özlem bu
Dolansız, saf bir özlem.
içinde umutların olduğu
Hayallerin dolduğu saf bir özlem
Özlemin adı sevgiymiş beklemekmiş
Özlemin yürekteki diğer adı senmiş
Ne yapacağını bilememekmiş
Yolda yürürken otobüslere bakan
Telefonu çalar da duymam korkusuyla
Elinden bırakamayan
Bir kelimede olsa sesini duymak için ağlayan
Sevmekmiş diğeri adı özlemin yürekte dinmeyen
Bulutlara baktığında bile sanki onu görmekmiş
Kayan yıldızlarda dilekler tutmakmış
Gözden akan her damlada onu anmakmış
Onun uzaklarda olduğunu bilerek
Bir nefes kadar yanında hissetmekmiş özlem
Özledim seni yüreğimde saf bir sevgiyle
Ellerini tutmayı özledim gözlerine bakmayı
Gönlümü sevgiyle sarmalayan ılık nefesini
Nisan yağmuru gülümsemeni özledim...
Gerçekleşmeyecek hayallerimizi
Hüzün dolu vedalarımızı özledim;
Özledim dedi kalemim eğildi gözlerim
Kanadı yüreğim sustu dillerim
Topladım anılarımı attım heybeme
Onlar tek mutlu yanı bu özlemin sevginin
Şimdi...
'Alıp da gittiğin bir yudum sevgiyi,
Ve yüreğimdeki seni varlığını özledim...'
Seni SEN diye seviyor ve SENSIN diye vazgeçmemeyi ÖZLEDiM.
özlersin bazen; sesini, günaydın mesajını.. senden haber alamadığı zamanlar ''neredesin!'' mesajlarını.. saflığını, kalbinin temizliğini görmeyi özlersin bazen aradaki uzaklıkta.. onla geçen geceler güzeldir mesela, ne hayaller kurulur.. keşke hayat, hayal kurmak kadar kolay olsa ya? hayal ve hayat bir harf bu kadar mı etkiler herşeyi? dersin mesela ''balım seneye bugünler, aynı evi paylaştığımızı düşün'' vesaire. o tatlı tatlı düşünür, karşılık verir hayalleriyle.. özlersin.. bazen hata yaparsın, oda kızar ya. hemde böyle saçma bir hata. ona kızmasını bile özlersin kimi zaman..
özlersin, hep özlersin.. yanına gelir belki, eskileri özlersin o zamanda.. kim bilir?
Geçmişe baktıkça yaşadığım şey. Ne güzel günler gelmiş geçmiş dedirtir. Sanki zaman geçtikçe hayat kötüleşiyormuş gibi hissedilmesine neden olur. Hele ki bir de özlenen birileri gelecekte asla olmayacaklarsa daha da çekilmez olur. En iyisi unutmak..
dokunanamıyor olsam da tenine aramıyor yazmıyor olsam da
içim de kivraniyor " seni özledim" duygusu.
birden ağzımdan " seni seviyorum " kelimeleri dökülecek. neden korkuyorum ki! sevmiştim de özlemişim ...neden sıkıyorum kendimi.
evet özledim seni. galiba falan değil.
dokunabilsem , saçlarının yumuşaklığını, görebilsem gözlerinden o gizemli bakışları , duyabilsem, ipek gibi yumuşak sesin ve korkmadan çekinmeden paylaşımlarını özledim.
özledikçe sevmeye başladığımı hissettim. sevgim sana özel anlattığım gibidir. sevgi evrenseldir. özlemek özel.
özlemek
sanırım en yoğun yaşadığım duygulardan biri de özlem.
insan hep bir şeyleri özler işte...bazen geride bıraktıklarımızı hatta bazen de daha yaşamadıklarımızı özleriz. hep özleriz.
