Devletin resmi istatistiklerinde de apaçık görülebileceği gibi 1970'li yıllardır. Bu yıllarda DiSK şemsiyesi altında toplanan sendikalar güçlü, sol hareketler çok etkindir. Dolayısıyla 1970'li yılların türkiyesinde toplumsal eşitsizlikler görece düşüktür. Zengin ile fakir arasında geniş bir uçurum yoktur.
Her aklına estikçe 60'ların ve 70'lerin sol hareketine bok atan, solcuları kurşunlayan babalarını savunmaya girişenlerin az biraz Türkiye istatistik Kurumu verilerine bakmaları, veya bir Türkiye iktisat Tarihi kitabı okumaları gerekiyor.
hikayenin devamı kısaca şöyledir: 1980'lerde özal'ın neo-liberal politikaları ekonomi pastasının toplam büyüklüğünü arttırırken, gelir dağılımını daha da hızlı biçimde bozmuş, sol'un olmadığı ve sendikaların güçsüzleştiği bu dönemde geniş kitlelerin reel gelirleri düşerken, Uzan Grubu, Doğan grubu gibi inanılmaz ölçüde sermaye biriktiren yeni zengin bir zümre ortaya çıkmıştır. Bu duruma tepki olarak da 90'larda geniş kitleler refah partisi ekseninde dindar-eşitlikçi bir milli görüş vaadinin çekiciliğine kapılmıştır.
