çevremde ne zaman din var-yok tartışmasına girsem, konu buraya değiniyor. Dikkatimi çekti ve tartışmak istedim.
toplumumuzda, bir insanın bir inanca bağlı olmazsa sapacağı, kişiliğini kaybedeceği; insaniyetten çıkacağı tarzda bir inanış var. peki nedendir acaba diye bir düşündüm ve değişik bulgulara vardım.
Zannedersem; insanlar, insani duygularınının din ile birlikte oluştuğunu, din ile paralel ilerlediğini düşünüyorlar.
Bir insan dinsiz ise eğer, çalabilir, çırpabilir, tecavüz edebilir mi? bu mudur sizce?
bize bu duyguları aşılayan din midir? irademizi kontrol etmemizi sağlayan? din, bizi insan yapan oluşum mudur acaba?
Ben kararsız kaldım, zira ateizme geçtiğimden beri, daha bir dikkatliyim nedense. Zira dinde bu dünyada hesabını bitiremezsen, tekrar karşılaşacağın bir sistem vadediliyor ve bu insanlara erteleme imkanı sağlıyor. benim böyle bir lüksüm yok, hakkımı hemen almam gerekiyor, herhangi bir kişinin hakkını veremezsem; bu bana pişmanlık hissettiriyor.
Acaba içimde dinin kırıntıları mı var, yoksa insanoğlu bir yanılgının içerisinde midir?
not; hiç bir şekilde dinin yahut dinsizliğin yandaşlığını yapmamaya özen gösterdim, sadece bir tartışma ortamı olsun istiyorum, dindar arkadaşlar ile.
Not 2; ayriyetten geçen akşam yine dini bir tartışmada arkadaşın sorduğu "allah yoksa neden ölüyoruz lan o zaman?" diye bir soru var, onu hiç karıştırmak istemiyorum.
not 3; aslında başlık "din ile vicdan arasında bağ kurmak" olsa daha güzel olabilirmiş.
