yıllar önce rahmetli özhan canaydın zamanını hatırlıyorum. onun yanında adeta bir kurtarıcıydı galatasaray taraftarı için. "abi bu adam başkan olsun sırtımız yere gelmez" söylemleri daha dün gibi. keza denizlispor maçı sonrası tribünde şov yaptıktan sonra * bizim için sadece bi başkan değil, amigoydu artık. evet adnan polat gelmeli ve bu takım kalkınmalıydı.
yaklaşık 5 sene sonra yani şimdi. diyecek söz bulamıyorum. çünkü en başta kendime kızdım, daha sonra benim gibi taraftarlara... hatamız şuydu fenerbahçelileşmek. evet yıllardır aziz yıldırımla taşak geçen biz galatasaraylılar aslında içten içe "ulan şunun gibi bi başkan gelse takımı avrupa standartlarına taşısa, emse gömse ama takımın arkasında olsa" diye düşündük kimse kimseyi kandırmasın. geldi çattı adnan polat ve ekibi gerçekten iyi kadrolar kurdu, ünlü hocalar getirdi, stad yapıldı*, storelar açtı, a.ş'ler birleşti, kısacası galatasaray artık avrupalaşmış, ruhtan çok dolarla oynayan adamların eline geçmişti.
açıkcası geldiğimiz duruma üzülmüyorum, çünkü deminde dediğim gibi bunu bende istedim. bütün her şey avrupa standartında. ama kimse şunu unutmamalıdır ki galatasaray asla avrupa standartında bir camia değildi. her zaman önce ruh ile iş yapan ve başarı elde eden bir camiadır. uefa kupası, super kupa ve daha nice başarısı avrupalaştığımız için değil, avrupayı galatasaraylılaştırdığımız içindir.
neyse konu adnan polat'tı sanırım. aslında değildi aslında konu aç gibi sürekli avrupalaşmamızı istemekti. o bunu yaptı ve teoride başarılı oldu, bizse yozlaştık. tek ümidim ne adnan polat, ne fatih terim, ne metin oktay ne hagi... galatasaraylılaşmaktır!
