espri beklentisinin had safhada olduğu dizidir. her an bombastik bi espri çıkacak umuduyla yüz kaslarınızı gevşetiyorsunuz lakin beklenti çıtası da bu kadar yükselince bazen ortaya konan espriler de vasat kalıyor; çıtaya erişmekte güçlük çekiyor. özellikle her bölümün ortalarına doğru durum komedileri, kelime esprileri, lâf oyunları bir bir sıralanmaya başlıyor; bir nev-i artçı deprem gibi düşünün ve mevcut durumdan mütevellit siz de asıl depremi, sarsıcı olanı bekliyorsunuz ama bölüm sonlarına doğru espriler lise düzeyine geriliyor ve vasat düzeyi de aşamıyor. ama bu haliyle bile 'benim' diyen bir çok mizahi ağırlıklı dizinin eline verir her türlü (bkz: yahşi cazibe, akasya durağı ve sit-com furyası dizileri). avrupa yakasının boşluğunu doldurabilen yegane dizidir de ayrıca...
