git, git sen de beni yalnız bırak
ne de olsa alıştım derdim yokluğuna
bir dost, bir arkadaştan öte bir kardeş..
elimden tutup beni acılarımdan kurtarmış
kendi tekrar kafasını kanatlarının altına almış..
ben şimdi ne yaparım sensiz
sessizce düşünürüm gidişini
ne zaman bir yerde aklıma gelsen egerim başımı önüme
ben yine sensiz çığlıklarıma gömülürüm
sessiz ve derinden yaşarım kardeşlik denen o duyguyu
iyi ki seni tanımışım
bak sen gittin buralardan
şimdi ben de ölmeliyim...
vakit bende ölümleri çalar şu dakika......
