Onbir gündür kendime psikolojik bir deney uyguluyorum. Genel olarak farkındalık deneyi diye adlandırbilirim. Hayatımı uzun zamandır bir temele oturtamadığım saçma sapan kurallarla yaşıyorum, neyi neden yaptığımı açıklamam pek mümkün olmuyor. Hani olur ya bazen, bir hata yapmışsındır ve onu binlerce hata takip eder. Evet, bir hata yaptığımı düşündüm şimdiye kadar ama hatamın ne olduğunu bulmaya cesaret edemedim.
Deneyimi kimileri insanlık suçu olarak da değerlendirebilir; çünkü bu bir tür psikolojik işkence. Yani işkencenin sonunda çözülüp her şeyi bir bir ötmemi umuyorum. itiraf etmediğim, sakladığım gerçekler var biliyorum. Aslında ne yapmak istediğimi, neyi özlediğimi, sevip sevmediğimi, aşkın var olup olmadığını, kimi sevdiğimi, kime aşık olduğumu, onsuz adım atıp atamadığımı, attığım adımların onsuz sağlam olup olmadığını, yüzümdeki gülümsemenin kayboloşunun onun yokluğuyla ilgili olup olmadığını aydınlatacak gerçekler.
Uzun zamandır nasıl hissettiğini, ne düşündüğünü, ne istediğini kendine sormayan bir denekle uzun süreceğe benzeyen bir deneye giriştim. Yöntemlerim zorlayıcı, şok etkisi yaratmasından endişe ediyorum. Uzun zamandır hissetmeyen birisi için bu kadar anı, bu kadar acı...
