bir dağ düşün. yalçın mı yalçın. sivri kayaları, derin uçurumları var. işte doğar doğmaz bizi, hadi bu dağı aş diye eteğine bırakıverirler. *
ilk başlarda iş kolay. ama yükselmeye başladıkça dağ sarpa sarıveriyor. dimdik kayaların, uçurumların arasında kalıveriyorsun; gücün azalıyor. derken senin gibi bir yolcu daha çıkıyor. yoldaşınla omuz omuza can cana verip bir yol açıyorsun kendinize. biliyorsun ki artık tek başına değilsin. biliyorsun ki artık o yolu iki başına yüreyeceksin. dağ gene yalçın; ama artık yürümek zevkli. nefesim tükenecek diye korkmuyor insan; çünkü yanında kendi canı nefesi gibi bir nefes daha var.
