dün akşam bi karar almıştım. bir daha ne olursa olsun küfür etmeden, sinirlenmeden sakin sessiz bir maç izlicem diye. ilk dakikalar iyi de gitti. takım her ne kadar kötü de oynasa, pozisyona hiç giremese de sakince seyrettim. küfretmedim, sinirlenmedim.
ta ki nihat kahveci insanı insiyatif alma adı altında defansa kadar gelip top çıkarmaya başladığı ana kadar. bi süre tuttum kendimi. ama nihat bu taşı çatlatır. sonra allah ne verdiyse sövmeye başladım.
yahu insan evladı bak sende insan evladısın bende. bana bu eziyeti yapmaya ne hakkın var? bunca küfür yiyip beni neden günaha sokuyosun? olmuyosa bırak kardeşim.
futbol bana göre değil de çıkar formanı koy kenara ve git!
bu ayıp bişey değil ki. o giydiğin formanında bi asaleti bi kutsalı var. lütfen!
lütfen siktirip gider misin şu takımdan!
