yiğit özşener'in oyunculuğuyla dizi kadrosundaki herkesi ezdiği, temmuz karakterinin koskoca kenan birkan varken, eyşan denilen kevaşeden emir aldığı,
eyşan salağının ise kardeşinin katilinin elini sıktığı, *
kenan birkan'ın, eyşan'da fazlasıyla selma hünel'i bulduğu,
ali'nin anladın mı yeğen diyerek beni güldürdüğü, * cansu dere'ye ciddi anlamda tahammül edemediğim, ancak diyalogları kaçırmamak adına sesi kısamadığım,
ve ilk kez kendi saatinde atv avrupa'dan izleyerek reklamların cidden çok konsantrasyon bozduğunu farkettiğim bölüm olmuştur.
bu dizinin seyircisi de nankördür tabii. bi yaprak dökümü izleyicisi kadar olamadık lan! reşat nuri mezarında 225 takla attı, 80 sayfalık kitaptan 5 sezonluk senaryo çıkardılar, sürekli bir ezilme, bir felaketle herifler 5 yıldır dizi yapıyor, sonra neymiş efendim ezel büyük karaktermiş, dayı efsaneymiş bu adamlar güç kaybeder miymiş?
sonra her bölüm ekşın bekleyenleri de ben anlamıyorum. açın bakın lan birinci sezona! kaç bölüm ciddi ciddi öyle hayvani ekşın oldu hobarey obaaaa diye izlediniz? ben söyleyeyim size. 10, 12, 18. bölümler, sonra uzun aradan sonra gelen ve mahkeme sahnesiyle başlayan bölüm, bir de final bölümü dışında öyle allah allah sürekli ters köşe izlediğimiz bir bölüm olmadı. tabii ki her bölümün kendi içerisinde yanıltmacaları vardı ama her dakika ters köşeye yatamazsınız zaten. geçin kaleye penaltı çalışın, illa ki doğru köşeye de atlarsınız bi ara.
neyse fazla kızmadan sonunu getirelim.
bölümün özeti sevenleri için selma hünel'den geliyor:
