artık inanmadığımdır. varlığına değil ama adaletine inanmıyorum.
binbir kötülük yaratıp sonra insanları sınama yalanına inanmıyorum.
herkesin eşit doğduğu zırvasına inanmıyorum, bir bebek neden sefalet içinde doğar, neden açlık çeker eziyet çeker var mı bir mantığı?
neden hakedenden çok haketmeyene verir mutluluğu? bin bir şerefsizlik adilik yapan keyfi yerinde yaşarken neden iyi olmayana acı verir? sınıyordu di mi?
en sevdiğini neden alır insanın elinden? önce neden verir sonra neden alır? neden sevdirir sonu yokmuş gibi sonradan piç gibi ortada bırakır? neden mutsuzluğunu görüp yardım etmez?
bütün orospu çocukları mutlu mesut yaşarken neden kendine inananı umursamaz hakettiğini vermez?
hayatı insan kendisi yaşar bıkbık cıkcık evet ben yarattım di mi kendimi? duaymış merhametmiş hergün kendimi suçladım sırf sana toz kondurmamak için ama yoksun lan işte varsanda yoksun.
