beşiktaşlı olmama rağmen her zaman sempatik gelmiştir galatasaray. özellikle fenerbahçe'yi hiç sevmediğim bir ortamda nedenini bilmesem bile beşiktaş'ın olmadığı alanlarda başarılı olmasını istemişimdir. ama şu son olaylardan sonra tüm sempatimi yitirdiğimi söyleyebilirim. daha doğrusu yitirttiler. ha çok da sikimde diyebilirsiniz galatasaray taraftarı olarak. keyfiniz bilir. zaten sizin sikinizde olsun ya da olmasın diye yazmıyorum.
ama bu takıma gönül vermemiş olmama rağmen sempati sahibi olan biri olarak içtenlikle yazıyorum. tüm başarısız görüntüsüne rağmen bu takım içten pazarlıklı oyuncuları, takım satan mentaafine göre oynayan oyuncularından önce teknik direktörünü gönderen bu anlayışı kabullenebilmem mümkün değil. bunların üstüne taraftarın gazıyla fatih terim'den ve hakan şükür'den medet uman bi anlayışı da asla kabul edemem. kimse de etmemeli. başarı vs önemlidir elbete ama bir klübün onuru ve haysiyeti en önemlisidir diye düşünüyorum. bu oyuncularla da maalesef haysiyetten söz edilemez.
beşiktaş, yıldırım demirören sayesinde bunu kaybetti benim açımdan (del bosquet, rıza çalımbay, abuk subuk transferleri kendi hesabına yazması ve en önemlisi paf takımıyla çıkarız açıklamasını yalaması).
fenerbahçe de keza aziz yıldırımın 241952 kez istifa edip geri gelmesi, her zor durumda kaldığında daum'u getirmesi ve 3 yıl peşin şampiyonluk vaadiyle getirdiği daum'u aynı sene sonunda yollaması.
şimdi de galatasaray maalesef kaybeden büyük takımların arasına girdi. türk futbolunun düştüğü bu boktan duruma verdiği emeklerden ötürü teşekkür ediyorum sana adnan polat. umarım sen ve diğerleri, arda'yla messi'yi kıyaslayan, bol keseden sallayan ve zarardan başka bir şey vermeyen spor medyasıyla birlikte defolup gidersiniz tüm zihniyetsizliğinizle...
