el değmemiş kız yoktur. Günümüzde bu gibi ahlaki değerler unutulmuştur. Bugün seninle çıkar sana verir, yarın ötekiyle çıkar ona verir, o da olmayınca berikiyle çıkar berikine verir. Nasıl olsa açık kapıdır artık. Her seviyorum diyene verir. Sonra evlilik çağı gelir anası buna mahallenin genç ve yağız delikanlısını ayarlar, hanım kızımız o andan itibaren tayyip gibi değişir. Namuslu takılır. Zira yıllar önce kaybettiği bekaretinin hesabını vermesi gerekecektir. Onunda yolu var, girer anasının koluna gider bir jinekoloğa diktiriverir. Ya da yanlışlıkla kendisinin bozduğuna inandırır söz konusu yağız delikanlıyı. Ve bu döngü bu şekilde kuşaktan kuşağa aktarılarak analar ve kızları arasında sürer gider.
