adını hatırlamadığım ünlü bir filmi vardı. filmde zeynep değirmencioğlu torunuydu. o, öz annesini bulmak uğruna, rol gereği rahmetli olan usta aktörün servetini anne ve babasına bağışlamıştı. bir yavşaklık olduğu için öldü numarasına yattığı ve filmin sonunda sendeleye sendeleye ''ölmedim daha'' diyerek bir gelişi vardı ki türk sinema tarhinin en baba ters köşelerinden birine sahne olmuştu.
