bir nesilin bu adamın filmleriyle büyüdüğü o kadar belli ki.
neden mi? nasıl mı?
televizyonda bir oyuncu görüyorum, genç biri, bakıyorum kemal sunal mimikleri var adamda.
birini daha görüyorum, onda da. kemal sunal gözümün önüne geliyor.
biriyle sohbet ediyorum, komik bir şeyler anlatıyor. adam birden kemal sunal mimikleri takınıyor. kemal sunal gibi konuşuyor. bunun farkında da değil ayrıca. o kadar benimsemiş o mimikleri, o hareketleri. bakıyorum, kemal sunal gözümün önüne geliyor. eminim bunu farkeden bir ben değilim.
diyorum; ne kadar belli bir nesilin bu adamın filmleriyle büyüdüğü.
içimize işlemiş resmen her mimiği, her hareketi, her esprisi.
bu adamın yarattığı o etkiyi hiçbir oyuncu başaramadı bu yüzden.
çok farklı biri, hala çok komik, o esprileri hala geçerli. allah rahmet eylesin.