Tarihsel olarak uzaktalık söylemini kadın gerçekleştirir; kadın oturgan, erkek avcı, yolcudur: kadın sadıktır(bekler). erkek hovardadır(gezer, tavlar) uzaktalığa biçim veren, onun düşlemini geçrekleştiren kadındır, çünkü buna zamanı vardır; örgü örüp şarkı söyler; iplik eğiren kadınların şarkıları hem kımıltısızlığı (çıkrığın mırıltısı) hem uzaklığı söyler(uzakta, yolculuğun uyumları, denizin dalgaları, nal sesleri) bunun sonucu olarak, ötekinin uzaklığından söz eden her erkekte dişilik beliriverir; bekleyen ve bunun acısını çeken bu adam mucizemsi bir biçimde dişileşmiştir. bir erkek cins değiştirdiği için değil aşık olduğu için dişileşmiştir[roland barthes]
