düne kadar "olm bak behlül geldi", "aha bak dayı kızıma dokunma dedi adam behlül ya ehehe" dediğim, "sekiz değil olm bu dokuz" diye dalga geçtiğim sekiz karakterini 3 bölümde bu kadar iyi işleyip resmen ölümüne üzülmemi sağladığı için seviyorum.
başka dizilerin 2 sezona yayacakları hikayeleri bir bölümde anlatabildikleri için seviyorum.
bana beyin jimnastiği yaptırıp beni şaşırttığı için seviyorum.
piyasadaki bütün ağalı cipli bayık dizileri seyreden üst komşumuza "ay bu diziyi izlemiyorum ben çok sıkıcı hem hiçbir şey de anlamıyorum" dedirttiği için seviyorum.
