Kadınlar erkeklerden daha tahammüllü, daha toleranslı ve daha soğukkanlı yaratıklardır. Sinirlerini gizlemeyi daha iyi becerirler.
Bugün mahallemizdeki bir baz istasyonunu kaldırtmak için açtığımız davanın duruşması vardı. Davayı açan avukat mahallemizden bir hanımdı. Beni de tanık olarak yazdırmış. Gittim tabi haliyle. Duruşma saat 12'deydi. Tam zamanında adliyedeydim ve mübaşir hemen içeri aldı beni.
Duruşma salonu mahkemeden çok kabul günü yapan bir kadının evi gibiydi. Bizim avukat kadın, karşı tarafın avukatı kadın, hakim de kadın... Bir ben erkeğim... Benden başka her şey kadın... Yani ortam son derece feminel. Sanki duruşma yapılmıyor da sohbet yapılıyor. Bir tek çay börek ikilisi eksik... Duruşmada geçen cümlelerden aklımda kalanlar şunlar;
bizim avukat karşı tarafın avukatına:
- "Ay şimdi siz olsanız mahallenizde baz istasyonu açılmasına izin verir misiniz şekerim."
karşı tarafın avukatı:
- "neden olmasın?"
bizim avukat:
- "Peki bebeğiniz olsa izin verir misiniz?"
hâkim hanım:
- "ayol ben asla izin vermem vallahi..."
işte duruşma buna benzer cümlelerle devam etti. hanımlardan hiç birinin yüzünden tebessüm, dudaklarından zarif sözler eksik olmadı. hiç biri sesini asla yükseltmedi duruşma bitene kadar.
şimdi düşünüyorum da durum tam tersi olsaydı da duruşma salonundakilerin tümü erkek olsaydı ne olurdu? belki yumruklar masaya vurulmazdı ama sesler de yükselirdi salondaki tansiyon da yükselirdi. eminim kimse hakaret dolu sözler etmezdi ama gene de hakim bir çok kez salondakileri uyarmak zorunda kalırdı.
