haklı olsa da söylediklerinde "şimdi küstün mü bana sen?" diye gelir.
onu anlatmaya yetecek kelimeler var mıdır bilinmez ama, onu anlatma dürtüsüne gelince kelimeler zaten anlamsızlaşır, seçilemez.seçilse de bulunsa da yakıştırılmaz, çünkü daha güzeli olmalıdır.
aslında ne onlar anlatabilir anneliğin ne olduğunu ne de biz annenin ne olduğunu, anne sevgisinin nerde başlayıp hiç bitemediğini, bir kez daha anlaşıldığı zamanları ve zaman geçtikçe ne kadar büyüdüğünü, zamanla yanında kaybetme korkusunu nasıl barındırdığımızı anlatamayız.
işte yine kelimeler çoğaldıkça, anlamsızlaşıyor.çünkü o anne. beniiiiiiiiim annem!
