kendisi kadınların çalışmak için evden çıkmasının toplum düzenini tamamen değiştireceğini söylemiştir.katılmamak elde değil...ha tabi bu evden çıkmama olayına nasıl yaklaştığınızda önemli yani şu satırları okuyupta 3. satıra geçmeden bana geri kafalı damgası vuracak kadar ileride olduğunu düşünenler varsa yapabileceğim birşey yok...
şimdi bu konuyla ilgili görüşümü sizinle paylaşmak istiyorum,
çok fazla bir yaşamışlığım olmamasına rağmen çevremdeki insanların davranışlarını elimden geldiğince gözlemlerim.yaptıkları her hareketin bir sebebinin, temelinin olduğuna inanırım. Genellikle aileden gelen davranış şekilleri aslında hepinizin bildiği gibi karakterimizi oluşturur ve burada ebeveynlere düşen rolün büyüklüğünden bahsetmeme gerek yok. Şöyle düşünelim babası ve annesi çalışan bir çocuk gününün çoğunu ya bakıcısıyla ya da aile büyükleriyle geçirmektedir. Gününü bakıcıyla geçiren çocuk ailesinden alması beklenen değer yargılarını bakıcısından almış olur. Çocukların suyu içme şeklimizi bile inceleyip örnek aldıklarını düşünürsek, o yaşlardaki bu bilgi ve tecrübe açlığıyla kendine edindiği her bilgi, akşam eve gelen ebeveynlerinden değil, onu bütün gün bilinçli veya bilinçsiz şekilde eğitmiş olan bakıcısından edinilmiş bilgi olur. Bu durum gün içerisinde hem bakıcısından hem de ailesinden aynı aktivitelerin farklı yorumlanışını veya uygulanışını görmesine ve bocalamasına sebep olur.
ailenin diğer fertleriyle (dede vb) yetişen bir çocuğun yaşadığı durum ise çok daha tehlikeli.her ne kadar çocuğun kendi kanından diye baksakta bu olaya, aile büyükleriyle günü geçiren bir çocuk ileride şımarıklığın dibine vurma ihtimalindedir. Şöyle düşünün çok basit bir olay ama, bir çocuk o gün dedesine istediği birşeyi yaptırsın diyelim, öğleden sonrada anneannesine aynısını tekrar yaptırsın, torun olduğu için ve bizim toplumumuzdaki "emanet" anlayışıyla nazı geçicektir sonuçta. Halbuki o artık torun değil gününün çoğunu beraber geçirdiğiniz için çocuğunuzdur, yapılması gereken anlık değil genel mutluluğunun düşünülmesidir. Daha sonrada bu çocuk akşam annesine veya babasına o aynı şeyi yaptırsın. Şimdi bu çocuk günde 3 kişiyi aynı şey için kullandı ve bunu sadece insanların ona karşı olan iyi niyeti ve sevgisi sayesinde yaptı. Tam öğrenme ve dünyayı tanıma çağındaki bir çocuk için öğrenilen herşey ileride de kullanılacaktır. Çok basit gözüksede çocuk ya bambaşka bir insanın elinde yetişmiş oluyor ya da kendi ellerimizle çocuğa vicdani ve ahlaki duyguları yanlış öğretmiş oluyoruz.
Tabi günümüz dünyasında çalışmadan yaşamak imkansız ama gerçekten annenin çocukları üzerindeki etkinin toplum değerlerini sarsabilecek derece kuvvetli olduğunu göstermekti amacım. Kesinlikle kadınlar eve kilitlensin değil... Sonuçta o annenin de yeteri kadar bilgili, aydın olması gerektiğine inanıyorum.
Yukarı da anlattığım şekilde yetişipte "ben senin anlattığın gibi değilim arkadaş" türünden tepki vermeyin lütfen. bu sadece bir düşünce, bir araştırma, varsayımdır...
