kürt milletinden nefret etmiyorum. tıpkı almanlardan, slavlardan, türklerden, aborjinlerden nefret etmediğim gibi.
bir aborjin gelip türkiye'de hatta izmir'de karşı daireme taşınıp sabah akşam kırığı çıkığı şarkı söyleyerek düzeltmeye çalışsa hiçbir şey demem. ya da bir alman alt katımıza taşınsa akşama kadar tv'de izlediği üstsüz yarışma sunucusuna scheisse diye bağırsa da kızmam. bir kürt gelip bana buralarda emlakçı var mı sizin üst katı kiralamak istiyoruz, epi topu 8 çocuğum var dese, ona da anladığım veya anlattığım kadarı ile cevap veririm ve hoşgeldiniz derim.
ama o alman, o aborjin gelip "dünyanın dört bir yanına dağıldık ve askerlerinizi öldüren bir adamı lider seçtik. öldürdüğümüz yine kendi milletimizden bebeklerin kanları kurumamışken, bu ülkedeki herkes gibi yaşama hakkına sahipken, eğitim almamız için memleketteki bir çok insan ve kuruluş kampanyalar düzenleyip para akıtırken, kaçak elektriğimiz kesilmezken ve ben namus mamus deyip öldürmeye çalışırken siz gelip genç kızlarımızı kurtarmaya çalışırken, biz çocuğumuza yedirmediğimiz parayı erzağı üç beş çapulcu ve uyuşturucu bağımlısına silah olsun diye veriyoruz. bu topraklarda, bu ülkenin yetiştirdiği, bu ülkede eğitim gören, aş yiyen, kurtarılan insanları kullanarak başka devlet kurmak ve başka milletten olanları; arapları, türkleri, fellahları, çerkezleri, lazları, azerileri, ermenileri öldürmek istiyoruz. verimsiz, çorak, içine barajlar kurduğunuz bu memleketi, kendimizi sizden dışlayarak istiyoruz işte, bana neeee!" derse;
deperim o almanı. evet. bütün almanları depmem. o'nu deperim bizzat. tokatlamak fazla insani olur.
yediğin kaba sıçarsan, bok yemeye razısın demektir.
tanım: bir halt olamayacak ve plandaki kara parçası. ister kurulsun, ister kurulmasın. bir ülkeyi vatan kılan sadece topraklar değildir, içinde yaşayan insanların emeği, helali ve haysiyetidir.
