fibertombik nikli sözlük yazarına attığım bir özel mesajda, kendisine söylemiştim bunu. burada da paylaşmak isterim. bir de geçtiğimiz günlerde çocuklar duymasın dizisindeki haluk karakteri bir şeyler söylemişti, bu yazının sonu oradan araklama değildir fakat oradan esinlendim, onu söyleyeyim. ben bunu söyledikten sonra geldi aklıma o. aklımda yer edinmiş sanırım o gün.
futbol bir yaşam tarzıdır, hobidir, kültürdür. aşkın, kazanma hırsının, mücadelenin, tutkunun, acının ya da mutluluğun... en güzel haliyle yansıtıldığı bir tiyatrodur. senarist bile senaryoyu bilmez. siz futboldan istediğinizi alırsınız. takımınızın son dakika golüyle kazanmasını öldü zannettiğiniz bir insanın son anda kurtulmasına benzetemiyorsanız, yeşil sahaya bir kez olsun ayak basıp o doğallığın, özgürlüğün ve mutluluğun tadını alamamışsanız...
zaten futbol hakkında yorum yapmayın. her spor güzeldir. sadece spor olarak bile mükemmeldir hepsi. fakat futbol spordan fazlasıdır. birlikteliktir, coşkudur, ümittir, inançtır, hüzündür... saçmasapan şeylere bu tip anlamlar yüklenebilir. bazıları futbol için de bu yorumu yapıyorlar. "ne ümidi, ne coşkusu mna koyim ya, adamlar milyonları götürüyo siz burda birbirinizi kesiyosunuz" diyorlar.
hayır. ben maç izlerken heyecanlanıyorsam, galibiyetle mutlu, mağlubiyetle mutsuz oluyorsam, bu benim için yeterince anlamlıdır. ben zaten bulacağımı bulmuşumdur, hayat kaynağım budur.
ve yine hayır. o milyonları götüren adamlardan daha çok severseniz futbolu, milyonları olmasa da hatırı sayılır miktarda parayı siz de kolaylıkla götürürsünüz spor camiasına girerek.
