bazen dünyanın en çekilmez durumlarından, bazen de en güzel şeylerinden.
hiçbir şeyde olamayacağı gibi, bunda da ne mutlak bir mutluluk, ne de mutlak bir mutsuzluk, memnuniyetsizlik hali mevcuttur.
yine de diyorum ki; tamamen şans işi bu evlilik. iyi dersin, kötü olur, kötü dersin, iyi olur. ne olacağı belli olmaz. yüzde yüz emin olursun, yine de beceremezsin. senelerce biriyle beraber olursun, tanıdığını, anladığını, anlaştığınızı zannedersin, ama evlendiğinde, aynı eve girdiğinde, aslında hiç tanımadığını farkedersin. çok seversin, yine de anlaşamazsın. ayrı kaldığında deli gibi özlersin, bir araya geldiğinde ağzına sıçarsın. tanımadan evlenirsin, tanıdıkça anlaşırsın, tanıdıkça seversin garip bir şekilde. böyle tuhaf, yanar döner bir durumdur. evet, kesinlikle eminim ki evlilik şans, baht, talih, kısmet, kader işi. kimine yelek, kimine ceket, kimine de kelek.
hah, evlenmeyenler çok mu mutlular? hiç ayrılmıyorlar mı? o da öyle değil işte. tüm suçu evliliğe yükleyemezsin ki.
