dünkü çin maçında seyircilereden biz televizyon başındakilerin pek anlamadığı bi ses gelmeye başladı, bi tezaurattı ama kime? sonra birden coştu seyirci, alkışlamaya başladı. yönetmen pozisyonun! tekrarını gösterdiğinde anladık kim olduğunu.
tanjeviç önce yere baktı on bin kişi adını haykırırken. sonra belli belirsiz bi tebessüm belirdi yüzünde. kalktı, elini kalbinin üzerine koydu türk usulü, seyirciyi selamladı.
az önceki coşkunun nedeni anlaşıldı.
"tanjviç bu takıma bir adama bağlı kalmamayı öğretti." dedi maçın yorumcusu.
"bu takıma çok şey kattı." dedi murat murathanoğlu.
ve daha niceleri...
bilmiyorum bu takım nereye kadar gider ama bu adam istediği zaman maçı alabilen bi takım kurdu. kapasitelerinin olduğunu gösterdi basketbolcularımıza. eskisi kadar ayağa kalkıp, bağırıp çağıramasa da bunu yaptı.
(bkz: hasta adam)
