ayrıca buna tapan cemaat kişileri, risale-i nur denilen kitabı okuma günleri düzenlerler. Bu günlere katılacak kişiler de elbette kast sınıflamasına göre sınıflandırılır. mesela patronların yapacağı bu günlere ancak onun seviyesinde insanlar katılabilir. çalışanlar ise kendi aralarında düzenlerler. Bir geçiş söz konusu değildir. Yani o kadar hoşgörülü insanlardır ki sınıf sınıf ayırırlar bu kadar ulvi(!) bir günü düzenlemek için bile.