zevksiz dizayn marketciliğinin en önemli unsuru bim. tamam öğrenci dostusun ama biraz da göze hitap et be abi. mağazanıza her girdiğimde kendimi seferberlik moduna girmiş bir ülke evladı gibi hissediyorum. sanki yeni bir afetten çıkılmışta, raf yokmuş, ondan öyle herşey göz hesabı dizilmiş. hatta durum o kadar vahimdir ki bizzat kendi açtığım koliler olur. o sırada kendimi yardım almış afet mağduru gibi hissederim. (bkz: aaa acaba içinden ne çıkacak)
bu durum el atılması gereken bir sorundur. hiç değilse kolilerinizi kendiniz açın ya. her bime gittiğim de kendimi maket bıçak taşıma zorunluluğunda hissediyorum.