depremin merkez üssüne çok uzaktık ama evimize sonradan orta dereceli hasarlı raporu verildiğini hatırlıyorum.
ve hatırlıyorum;
.
elektrikler yok, sadece gecenin karanlığı ve daha önce şehrin ışıklarından görünmeyen binlerce parlak yıldız.. korkudan sağlam evlere dahi giremiyor insanlar. ve insanlar ağlıyor, kimse kimseden haber alamıyor. telefon hatları kilitlenmiş vaziyette. olanlar hakkında tek bilgi alabildiğimiz yer arabaların radyoları. tgrt radyo, trt radyo.. komşumuzun mercedes'ine ikinci binişimdi bu ama bu sefer gezmek için değil. ve bu sefer hiç zevkli değildi.
.
annem bizi arabanın arka koltuğunda uyutmaya çalışıyor ama uyunur mu.. zor bela izin aldık, mahalleden tanıdığım 3-5 arkadaş dolaşalım, etrafa bakalım dedik. ve bu, gece dolaşmak için annemden izin alabildiğim en küçük yaşımdı sanırım..
.
biz depreme uzaktık çok şükür ama -yaşayanlar kadar olmasa da- en derinden hissettik. o karanlıktaki mercedeste radyonun söylediklerini çok net hatırlıyorum.
.
ve bu videoyu her izlediğimde yine şükrediyorum etrafta dolaşırken bu kadar kötüsünü görmediğim için, yine korkuyorum.
.
