eniştemi camiye götürme timi kuruldu. bu tim en sonunda kendisini ikna etti ve bayram namazı için caminin yolu tutuldu. camiye girdik saflar oluşurken yerler değişti ve eniştemin yanında tanıdık olarak sadece ben kaldım. sıkıldığı her halinden belli oluyordu zaten. en sonunda namaz bittikten sonra imam dua etmeye başladı. bütün cami açtı elleri katıldı. eniştem de herkesin yaptığını yapmaya "devam" etti. belli bir süre sonra çileden çıktı kendisi. ve yüksek sesle şu cümleler döküldü ağzından :
-yeter be ecdadını s. tiğim hocası, oturmuşun rahat yere konuşuyon da konuşuyon. burda bacaklarımız tutuldu. tamam amin işte bitir artık.
sonra bana dönerek :
-ulan bi daha da gelirsem g. tümü s. snler.
gülsen bir dert gülmesen başka dert. isyanın böylesini görmedim ben. bi daha onu camiye götürmeye kimse yeltenmedi zaten. eniştedir atsan atılmaz satsan satılmaz işte.
