çoğu yazarın aksine bu şarkı müthiş bir teselli dalgası yaratıyor bünyemde. çünkü ömrümü kuşatan bütün bu tedirginliklerin, korkuların, pişmanlıkların vs. ne varsa işte hepsinin; yalnızca bana ait olmadığını, tüm insanlığın evrensel manevi ortaklığı olduğunu anlıyorum. anladıkça yüzümde mülteci gülümsemeler peyda oluyor. zaman hepimizi alt ediyor işte, ötesi yok; karşı koyamıyoruz...
yenilmeyi de seviyorum ey insanlar!
