Kim ne derse desin bence eğlenceli halk. Bir yakınımın başına gelen olayı anlatayım sizlere ey sözlük alemi.
Yer Trabzon, yıl '99, üniversiteyi yeni kazanan yakınım ilk gününde şehre alışmaya çalışıyor. Bilmeyenler için yazmış olayım ki Trabzon'da şehir içi ulaşımının büyük bir kısmı o dönemde taksi-dolmuşlar ile yapılıyordu(belki de hala öyledir) O dönemde ise en büyük kağıt para 5.000.000 tl idi ve taksi-dolmuşun meydan-farabi hastanesi arası kişi başı ücreti 250.000 lira idi. Kahramanımız o gün sabah bankamatikten parasını çeker ve taksi-dolmuşa biner, olaylar gelişir:
+iyi günler buyrun ücretiniz.
-Uşağım bozuh yoh midur?
+Valla parayı yeni çektim yani olsa dükkan sizin.
-Neyse onemli değul, hallederiz.
Akabinde şoför para üstü olarak önce dört tane 1.000.000 tl verir, sonra da dört tane 250.000 tl verir. Kahramanımız dumur olmuş halde paralara bakarken dikiz aynasından bakan yurdum insanının müthiş sözü gelir:
-Haçan ver bahayım o ikiyuzellilerden birini pağa geru. *
