evet ankara'da imza günü için 3 saat sırada bekledikten sonra saçını kestirdiğini görüp biraz üzülmemi sağlayan kişidir. niye üzüldüm bilmiyorum sözlük. sanki karikatürlerini etkiliyor nasıl olduğu şu insanoğlunun duygusallığı nedir ya.
neyse sıra bitmişti ve ben kitabı çıkardım imzalaması için. ''adın?'' diye sordu ben de üzgün bir ifadeyle;
-üzgün saç fetişime sevgilerle yazın dedim..
ve bunu 2 dakika anlamadı ben de neyse deyip adımı söyledim. o gün bu gündür yiğit özgür'ü okusam hep bu saç fetişi olayı aklıma gelir.
(bkz: bu da böyle bir anımdır)
