Kayra bir sabah uyandığında otelin lobisinden Kinyasın bıraktığı notu alır. Notta sadece ''gidiyorum'' yazılıdır. Hiç bir şey bu tek kelimeden daha fazla şey açıklayamaz. ve şu sözleri sarfeder;
" Kinyas gitti. Orospu çocuğu kankardeşim beni terketti"
Kitabı okuyalı uzun zaman oldu. Ancak bu iki cümleyi hala unutmadım. Kitabı okurken kimi zaman kendinizi kinyasa, kimi zamansa kayraya benzetirsiniz. Ama bu noktadan sonra olay kırılır. Terk edilmişliği, yüz üstü bırakılmışlığı ve gerçek yalnızlığı hissedersiniz bu iki cümleyle. ve birinin yolunu seçersiniz. Biraz olsun umuda sarılmak ve bu karamsarlıktan çıkmak isteyenler kinyasın yolunu seçecektir. Onun acı dolu kurtuluş çabalarını seyredecektir. Ama ben kayranın yolunu seçtim. Çünkü Kayra yarı yolda bırakılmayı hak etmiyordu. Zaten kendine yakışanı yaptı ve yoluna tek başına devam etti. ve asla vazgeçmedi inandıklarından.
Bir sabah uyandığımda gitarı elime aldım ve bu kaydı kayraya ithafen yaptım.
