bir sebepten ötürü sevgili bir süre ankara'da kalıcaktır.gidilip bırakılır,hatta bir iki gün takılınır.akşam olur dönme vakti gelir,kızılay'da metro duragında sevgili omuzda ağlarken,kıyamayıp masum bir öpücük kondurulur sevgilinin dudağına,arkada oturan banktan bir ses gelir ''hoop gardaş aile var utanmasan şeedecen gızı burda'' , sevgili masumca gözlere bakar,boşver sevgilim deymez der...
sabret sevgilim,kurtulucaksın burdan dersin,sevgili gözlerine lütfen çabuk olsun ifadesiyle bakar..sevgiliyi metroya bindirip arkanı döner,aşti'ye; izmire dönmek için ufak adımlarla gidersin,için buruk..
edit:aynı mantıkta insanlar burdada varmış sanırım,eksilemişler,ne diyim eline sağlık angaralı
