insan olduğu unutulan futbolcudur. işin kötü tarafı kendisi de fazla kahramanlaştırıldığından dolayı zaman zaman bunalan futbolcudur. oynadığı kulübün taraftarı olması çok güzel bir şeydir zira böyle adamlar çok fazla kalmamıştır artık. altyapıdan yetişmiş, fazlasıyla kabiliyetli bu anlamda türkiye'nin gerard'ı diyebileceğimiz arda, aynı gerard gibi kaptan olup simge oyuncu olma yolunda ilerlerken, kendisini çok fazla baskı altında hissettiğinden, maçlarda gereğinden fazla sorumluluk alıp herşeyi kendisi yapmaya çalıştığından, mağlubiyetlerde en koyu galatasaraylıdan bile fazla kahrolarak, kendisi kaybetmektedir. arda'nın yapması gereken çıkıp topunu oynaması, hocası ne diyorsa onu yapmasıdır. bu ülkede tribündeki adam kaypaktır, iki hafta kötü oyna yuhlamaya başlar. keşke (bkz: liverpool)'da oynasaydı da şampiyonlar ligini finalde kaybettiginde (bkz: you'll never walk alone)eşliginde girebilseydi soyunma odasına.
