medeni hukuk bütünleme sınavı illeti sebebiyle söve söve geldiğim şehir. istisnasız herkesle aramda geçen muhabbet şu şekildedir:
+ee, alıştın mı ankara'ya?
- alışmaya çalışıyoruz.
+ aa, öyle deme bi' kere çok düzenli bi' şehir.
- ??!!
"benim de tek derdim şehrin düzeniydi sanki" deyip kaymamak işten bile değil. buz gibi bi' şehir lan işte; bana ne düzeninden! sıcak bi' gülümsemeyle işini yapan yok; 0-6 yaş grubu dışında mutlu bi' çehre gördüğümü hatırlamıyorum. ne diyorlardı? hı hı, evet düzenli; çoook...
