itiraf ediyorum, ben sakarım mı desem bakar körüm mü desem ne desem bilmiyorum ama onunn gibi bir şeyim işte.
dün arkadaşımla çarşıda gezerken, sinyal vere vere, ses çıkarta çıkarta gelen koskoca treni görmedik. bir de bu yetmezmiş gibi rayların üzerinde durup trene, öküzün baktığı misal, bakmaya başladık. tren üstümüze üstümüze geliyo biz hala trene bakıyoruz. ikimizin de aklında oradan çekilmek yok. hayır, neye bakıyoruz anlamıyorum. artık millet bize bağırmaya başladı, öyle kaçtık.
tabi olay yerini koşar adımlarla terk ettik.
işte ben böyle bir mallığa imza attım arkadaşımla dün.
