Yazacak bir konu bulamazsın, tam bulduğun zaman o konu hakkında pek bilgi sahibi olmadığının farkına varırsın, biraz düşünürsün, kafanı kaşıyıp yeni fikirler üretmeye çalışırsın. Gece yattığında sürekli aklına yeni konular ve entryler gelir. "Acaba bu beğenirler mi?", "umarım bu yazıdan sonra nick altıma birisi entry girerler" diye söylenerek hayaller kurarsın. Aklına çok süper fikir gelir" bak bu süper oldu dersin" onu da o dakikada bir yere not almadığın için unutursun. Sonra istemeye istemeye bkz vermeye başlarsın. Bir kerecikten bir şey olmaz dersin ama bakarsın son on yazın bkz olmuş. nick altınızda bunun farkına varan bazı yazarlar biraz uyarı biraz ağabeylik yaparak bunu tatlı bir dille uyarırlar. Tam bu noktada farkına varmaya başlarsın. Evet, öyle öyle, sende bir bkz yazarısın artık. Sende artık bkz yazarlarının rahatsız olduğunu ileten başlıklara alınmaya ve içlenmeye başlarsın. Birazda empati kurarak, onların bu konudaki haklılarını anlarsın sonra da "yok yok ben öyle değilim" dersin sonra bu konuda emin olamayıp, her bkz verdiğinde tedirgin olup ve defalarsa girdiğin entryi silersin ve bir süre sonra bkz vermeyi bırakırsın. Sonra ne mi oldur? Artık o entrylerde ki eski ışık ve eski mizah kaybolur, bir şeyler eksiktir artık.
Biraz şöyle toparlamam gerekirse bkz enrrynin tadı tuzudur ama yemekte de sadece tuz yenmez. Tuzu bol olan yemek vardır, az olan yemek vardır. Ölçüyü kaçırmamak lazım.
