çok küçükken izlemiştim. beni psikolojik olarak gerçekten etkileyen ilk türk filmlerinden biridir, bunu yıllar sonra tekrar izlediğimde anladım. üstüne çok düşündürdü, çok şeyin tahlilini yaptırdı nedense. bir gemide'yi nasıl bu kadar göklere çıkardığımın, ilk izlediğimde yazı tura'nın nasıl unutulmaz şekilde ağzıma sıçtığının, bir ağır roman'ı nasıl bu kadar kutsallaştırdığımın sebebinin küçüklüğümde izlediğim bu film olduğunu anladım.
istemediğim o adama büründüğümde ve yalnız kaldığımda arada izlerim, her defasında kendimden çok şey bulduğum film olmuştur.