ölmesin diye dualar etmiştim 3 gün 3 gece.
çok takip etmezdim ama insandım, insandı sonuçta.
artist çocuk kaza yapmış dediler kim dedim '' yalancı yarimde ki çocuk '' dediler, barış!* dedim arkadaşımdı sanki.
gece vardiyasındaydım hatırlıyorum; üzgündüm bir can can çekişiyordu, gazete okumamak için zorluyordum kendimi, ölüm haberini değil iyileştiği haberini almak için zamanın geçmesini bekliyordum.
olmadı, yenildi ölüme. beklediğim ama inanmak istemediğim bir gerçekti bu ama oldu, o öldü.
yine okumadım gazete, seyretmedim TV.
sadece kulağıma ne geldiyse o kadarı ile kaldım, onu gülen yüzü ile hatırlamak için uzak durdum bütün bunlardan.
toprağın bol olsun barış, allahım yardımcın olsun...
