yalnızlığımı paylaştığım şarkılar gibi,
kaçıp kaçıp sığındığım bir liman gibi,
kış ortasında ısıtan güneş gibi,
ben sana en güzel gülüşümü bıraktım.
"zamanı yok,
zamanı yok demişlerdi bize sevmenin
ondandır her daim güler yüzümüz
ölürken bile...
yıkılmazı yok sevdaların
düşlerden uzak yaşamasını bilene
kaç kez kovaladıysam baharı
takvimler kışı erken yazdı
ölümsüz aşkı ararken
bir ömür yoka yazdı
varsın olsun
üç günlüğüne de olsa
seni bana yazdı ya!"
bütün olumsuzluklarımdan kaçar gibi
düşüp düşüp yeniden kalkar gibi
adını unutmadığım arkadaşlar gibi,
ben sana en güzel gülüşümü bıraktım.
"sokak başların güneş
yolları gece tutar
kendi öykünü kendin boğarsın
ölümün yaklaştığını böyle günlerde anlarsın
hiç bilmedik kim yazmış bu yazıyı
ne ilk doğan sensin
ne de son ölen sevda yüzünden
sen iyisi mi söyletme beni..."
