bu cümle,insanın kendi içsel çatışmalarının patlak noktasıdır aslında.problemin bırakıp gitmek istediği yerle pek bi alakasının olmadığını,o yerin gözünde tütmeye başladığı zamanlarda sıkça fark eder ama çok geçtir çoğu zaman.
birazdan gün ağarır,usulca yol belirir
zifir zindandan kaçan çocuk yine delirir.