bi sabah aceleyle ayakkabılarımı giyip otobüse yetişmeye çalışırken kapının önünde annemle aramızda geçen diyalog:
-belin açılıyo belin, toparlansana
+anne acelem var hem kimse yok merdivenlerde kim görcek
-öle deme yerin kulağı var
+?!? nası yani kulak, görmek? ahaha anne çok yaşa yaa
-sen güül gül. kulağı varsa yani şimdi diyorum ki (bi süre düşünür mantıklı bişi bulamaz) geç kalırsın da aklın başına gelir inşallah.
+oyy yerim yerimm. ama olmaz şimdi yerin kulağı var görüp de yanlış anlamasın ahahaha
-küüüt (kapıyı surata kapatma efekti)
