maceramız jordan'ı karsısına alıp, dünyada kimsenin o hızda yapamayacağı o ünlü crossover ını yapıp, sayıyı atmasıyla başladı.
ondan sonra 2000'deki philadelphia-lakers serisi tabii ki.
'o' o zamana kadar izlemedegim, o zamandan sonra da izleyemeyeceğim şeyleri yapıyordu. hayran olmamak elde değildi.
basketbolu bambaşka tarafından göstermişti bana. ölümüne oynuyordu ama lafta değil, gerçekten ölümüne oynuyordu.
ne kafasındaki aşırı kanamayı oyundan cıkmamak icin taktığı bandıyla bastırıp kapatmadığı kalmıştı, ne de hastalıgı nedeniyle gelen kanı cok tehlikeli olmasına ragmen yutmadıgı kalmıstı.
insan bunları düsününce daha baska hayranı oluyordu. ai'dı o, 3 sayısının sözlükteki anlamı.
nba tv'nin yayın programında philadelphia 76ers yazısını görünce heyecandan uyuyamadım her zaman.
o çıksın sahaya, oynasın, hiç durmasın. günlerce izlerim.
onun için ne kobe, ne de jordan bir iverson olabilir gözümde.
şimdi çok küçük bir ihtimal olsa da seneye tekrar dönüp, önünde sixers arkasında 3 yazan formasıyla beni uykusuz bırakmasını bekliyorum.
