yine bütün gece uyumadım ve mal gibi sabah oldu. nefret ediyorum aydınlığı görmekten. insanlar dışarı çıkıp konuşmaya başlıyorlar falan, gündüz olunca aklımdaki yerini dertlerime tasalarıma bırakıyor. keşke sabahlar biraz daha geç olsa onunla biraz daha zaman geçirebilseydim.
