kiminin çocukluğu oyun oynayarak ,çizgi film izlerken geçmiştir lakin benim çocukluğum yarım saatte bir ,bakkala gitmekle geçti. genelde de annem ve benim aramda geçen diyaloglar şöyle idi
annem: oğluuşş
ben: ne oğluş mu! ulan kesin bakkala gönderecek.
annem: oğluuşş
ben: en iyisi ses çıkarmamak.
annem: işte buradasın şey oğlum bi bakkala gidiversene.
ben: ya anne az önce ekmek almaya gittim ya
annem: şey yumurta al demeyi unutmuşum.
ben: öfff anne ya ömrümü yedin
annem: sus seni bilmiş . hadi bakiim ben camdan sana bakıyorum.
ben aşağıya inerim, bakkala giden yolun ortasında bir ses daha duyulur:
annem: oğluuuşş
ben:ne vaarrrrrrrrrrr
annem:tuz da almayı unutma
işte seneler böyle akıp geçti ,şimdi büyüdüm ve aynı şeyleri şu an kardeşim yaşıyor.
