insanın söz ve müziğinde kendini kaybetmesi için ille de aşık olması gerekmeyen vega şarkısı.
"yalnızım, yalnızız, yalnızlıklar
elimde değil
düşerken son bir kez yalana
benimsin benim
yalansan, yalanı severim"
yalanı seviyoruz, kalabalıklaştığımız yalanına inanmak için çırpınıyoruz ve sonra yine yalnız kalıyoruz; yalnızlığın içimizde kaç kişiyi taşırsak taşıyalım daimi olduğunu bilmeden.
