meşhur cenap şahabettin şiiri. kelime mânâsı olarak kış nameleri anlamını taşımaktadır.
Bir beyaz lerze, bir dumanlı uçuş,
Eşini gaib eyleyen bir kuş
gibi kar
Geçen eyyâm-ı nev-bahârı* arar.
Ey kulûbun* sürûd-ı şeydâsı*,
Ey kebûterlerin* neşîdeleri*,
O bahârın bu işte ferdası:
Kapladı bir derin sükûta yeri
karlar
Ki hamûşâne*dem-be-dem ağlar.
Ey uçarken düşüp ölen kelebek,
Bir beyaz rîşe-i cenâh-ı melek
gibi kar
Seni solgun hadîkalarda* arar.
Sen açarken çiçekler üstünde
Ufacık bir çiçekli yelpâze
Na'şın üstünde şimdi ey mürde
Başladı parça parça pervâze
karlar
Ki semâdan düşer düşer ağlar.
Uçtunuz, gittiniz siz ey kuşlar;
Küçücük, ser-sefîd* baykuşlar
gibi kar
Sizi dallarda lanelerde arar.
Gittiniz, gittiniz ey mürgan,
Şimdi boş kaldı ser-te-ser* yuvalar,
Yuvalarda -yetîm-i bî-efgan:-
Son kalan mai tüyler kovalar
karlar
Ki havâda uçar uçar ağlar.
