genel katılım itibariyle çok çeşitliliğin hakim olduğu bir gösteriye şahit oluyoruz bu sene. o kadar çeşitli ki beşiktaş taraftarları bile "halkın takımı" yazılı atkılarla boy gösteriyorlar meydanlarda. elbette diğerlerinin arasında da bir çok beşiktaşlı veya galatasaraylı vardır. fakat taraftarların birleşerek işçi ve emekçi haklarını temsil eden ayrı bir ruh oluşturması 1 mayısın mahiyet ve öneminin farkedilmesine bir nebzede olsa katkıda bulunuyor.
sanırım bu tür portreler sayesinde kafamızın ücra ve karanlık köşelerindeki üstü mesnetsiz paranoyalarla örtülü yerler aydınlanacak. 1 mayısın neyi ne amaçla temsil ettiğine dair makul tanımlar yerleşecek beynimize. davet edilince ve adını duyunca dudak büken alt tabaka faşistleri (ki bunlar düşük ücretler karşılığında günde 12 saat çalışan, davasını temsil eden partinin politikalarına sorgusuz, sualsiz boyun eğen sadakatli insanlardan oluşur) için de idrake doğru yansıması açısından bir fırsat sayılabilir bu gün. her ne kadar meydandakilerle farklı ideoloji ve fikirlere sahip olsalar da bu günün başat amacı hiç bir ayrım gözetmeden, senin, benim veya herhangi özel bir kurumda çalışanların hakkına yönelik değil, bütün emeği sömürülen insanların hakkını savunmaya yönelik bir protest duruş sergilemek. oraya yürüyen ve tezat fikirlere sahip oldukları insanlar kendi menfaatleri için değil müşterek kadere sahip oldukları bütün bireylerin menfaatleri için ordalar. bunların içinde; ülkücüsü de, ulusalcısı da, dindarı da, şeriatçısı da, solcusu da olabilir. hatta evanjelisti bile...
bu sebeplere binaen; 1 mayısın, devletlerin ve antagonizmaların varlığı boyunca manasını, maksadını ve haklı protest duruşuyla müsemma varlığını koruması dileğiyle. sosyal adaletin tam anlamıyla yerleştiği bir türkiye için.
